Vakantiegevoel

Al heel de vakantie loopt hij er slechtgezind bij. Knorren, lange gezichten, zuchten en steunen. Ik denk dat hij zijn werk mist, maar volgens hem ligt het aan mij. Tja, elkaar de zwarte Piet doorspelen is natuurlijk gemakkelijk. Als ik 's morgens opsta en ik zie zijn lang gezicht, dan is mijn dag al goed begonnen en span ik als eerste woord gewoonlijk al een zaag. Net zoals vanmorgen, toen ik opmerkte dat hij naar look stonk. Maar hij had geen look gegeten. Echt niet. Het zal de mosterd geweest zijn die bij mijn kaasblokjes lag. Stomme mosterd. Heel de morgen om zeep.
Fris gewassen en gepoetst komt hij mij wat later alweer begroeten. Helaas is hij zo dom om te beginnen over de opening van een nieuwe schoenenwinkel, met volgens mij lage kwaliteitsschoenen. Het interesseerde mij dus geen bal maar hij is er al 3 dagen over bezig. Dan barst de bom natuurlijk. Gij met uwe stomme winkel, ga er dan zelf heen. Zaag, zaag.
Boodschappen doen dan maar, met een kind dat persé iets wil meenemen dat ons onderwege last zal bezorgen. Daarvoor ook lange gezichten. Van mij mag het natuurlijk, waardoor het gezicht nog langer. Wat is het heerlijk om te kunnen aftellen. Nog twee keertjes slapen en hij mag alweer gaan werken. Misschien komt er dan weer iets van vrolijkheid tevoorschijn.